het para-instituut voor KUNST en precariteit
(pKp) vormt een gezamenlijke kunstpraktijk met wisselende bezetting. het pKp creëert ruimte van waaruit het zich telkens opnieuw verhoudt tot bestaande culturele plaatsen. het doet dit door het innemen van para posities: posities naast, binnen, tijdens of in tegenstelling tot bestaande praktijken en instanties. circulerende dynamieken worden daarbij zowel onderzocht, versterkt of gecounterd. binnen deze wijze van interveniëren neemt het begrip kwetsbaarheid en onzekerheid een belangrijke plaats in. welke verhoudingen worden aangegaan met de eigen precariteit en die van anderen? kan het op andere wijze betekenis geven aan precariteit een verzet tegen de heersende orde inleiden? het zijn vragen die het pKp oproept waarbij de conditie van wederzijdse afhankelijkheid, als tegengesteld aan de ideologie van onze laat kapitalistische wereld, richtinggevend is. 




                                                                 














pKp in kunst en zwalm 




voor kunst en zwalm bestaat het pKp naast stijn van dorpe uit elien ronse, nancy vansieleghem, does vandousselaere, marthe marynissen, bas schevers, emma boeyaert, joan somers donnelly, floor van hoof, mona schietekat, luth lea roose, elena vloeberghen, sarah késenne, georgia kokot, de vele mensen (publieken) met wie samengewerkt werd. luca school of arts is partner in dit project.





foto tomas uyttendaele


 


tijdens de duur van de kunstroute “kunst en zwalm” sloeg het pKp haar tenten op aan de rand van het gehucht korsele. zoals vroeger precairen buiten de stadsmuren verbleven, zo vormde het kamp het laboratorium, de ontmoetingsplaats en de uitvalsbasis voor haar interventies. vanuit het pKp werden zowel de kunstroute en aspecten van deelnemende kunstwerken evenals bepaalde kenmerken van de plaats waar neergestreken werd als uitgangspunt genomen om in interactie te treden met nauwkeurig gekozen 'publieken'. 'publieken' werden daarbij niet beschouwd als doelgroepen maar als omgevingen van mensen met zeggingschap waar bepaalde kennis, ideeën, overtuigingen .... leven en/of gedeeld worden. deze gedeelde plaatsen werden mee het terrein van onderzoek en voor ieder 'publiek' werd op zoek gegaan naar andere interactievormen. publieken waren o.a. mensen met ervaringen over verlies van eigendom, een groep koeien en hun boer, de ouders van betrokken kunstenaars… 

 

centraal in het laboratorium bevond zich een groot textielwerk van aan elkaar genaaide stukken stof opgehaald bij en geschonken door de bewoners van korsele. dit symbolische bonte lapjeskleed deed dienst om nieuwe georkestreerde ontmoetingen tussen bewoners en anderen te laten plaatsvinden. het kamp was tijdens de kunstroute te bezoeken en op geregelde tijdstippen vonden acties, performances, publieke gesprekken ... plaats. het pKp dankt haar buren, de vele mensen van korsele, bereidwillige ouders van kunstenaars en anderen voor hun  medewerking en/of hulp bij het tot stand komen van het project.















het ontvouwen van een textielwerk gemaakt door elena bestaande uit stoffen gekregen van mensen wonende in korsele en nabijgelegen huizen. de stoffen allerhande werden verzameld door stijn, elien en anderen tijdens de weken voorafgaand aan kunst en zwalm. het was een manier om gesprekken aan te gaan in de buurt en kennis te maken met de bewoners van korsele.








filmstills elien ronse




(ver)maak u. tijdens een performancediner vroeg marthe om samen te koken en van het klassieke recept af te wijken.







filmstills elien ronse














foto's tomas uyttendaele




receptie voor en ontmoeting met ouders van kunstenaars kunst en zwalm (2021). met een installatief verslag van vooraf afgelegde bezoeken aan deze ouders. bezoeken die tevens de basis vormden voor nieuwe (ditmaal publieke) gesprekken (elien & stijn). https://elienronse.be/work/pkp.html


















foto's tomas uyttendaele





gedurende het pKp verblijf in kunst en zwalm vertrouwde does je iemands angst toe https://doesdoesbe.wordpress.com/2021/09/22/ik-vertrouw-je-iemands-angst-toe/







foto's does vandousselaere













 






foto elien ronse




naar aanleiding van de protestacties tegen de verkoop van het patrimonium aan publieke landbouwgronden door het OCMW stad Gent (zie ook de zaak tegen fernand huts), ging sarah in gesprek met lokale actoren over publieke gronden in horebeke en de nood aan democratische reflectie over collectief gedeelde ruimte. maarten crivits van de hongerige stad, simon clement van de actie rond het blauwhuis, groen gemeenteraadslid horebeke filip hebbrecht en landbouwer dirk remue en voorzitter van de kerkraad zwalm nemen deel aan het gesprek waarbij het concrete weiland van het pKp tentenkamp in korsele als vertrekpunt genomen wordt. 

publieke landbouwgronden zijn in feite eeuwenoude schenkingen en erfenissen bestemd voor de armenzorg. vandaag komen ze centraal te staan in discussies over stijgende grondprijzen, pachtwet en privaat grootgrondbezit, maar ze hebben ook potentieel als beleidsinstrument voor burgerparticipatie en sociale en duurzame voedselproductie.





filmstill elien ronse






tijdens enkele workshops ontwikkelden 5 schrijvers waaronder de bewoners van korsele wilfred de jonge en liesbeth lutjeharms en de extern genodigden malek al abdulmajd, zehra eviz en alexia van craeynest vanuit hun eigen expertise met eigendom en/of het verlies ervan een fictief personage. binnen een nabijgelegen tuin die brachten ze deze personages als een script voor korsele naar voor. de act binnen deze tuin fungeerde tegelijk als filmset (stijn).










filmstills mattijs driessen





tijdens de eerste twee weekenden zong Joan voor de koeien en ook voor de bizons. ze dacht na over onze relatie met boerderijdieren en probeerde zich voor te stellen wat voor kunst of cultuur deze zouden kunnen genieten indien ze hun eigen kunst & zwalm hadden. ze zong vooral ierse volksliedjes omdat ze daar vandaan komt en die liedjes kent. het laatste weekend organiseerde ze een klein koormoment en nodigde ze iedereen uit om een lied te leren en dat samen voor de koeien te zingen.





voorbereidingen koor




koorperformance voor de koeien


 foto's elien ronse






de bijbel spreekt voor zich en tot iedereen. het ‘volk leren lezen’ was daarom een belangrijke bekommernis van de protestantse schoolmeester en schrijver abraham hans. in de 18e eeuw gaf hij les in het protestants schooltje in korsele en schreef tal van kinderverhalen/leesboekjes - de ‘hansjes’.

wat is een protest-schooltje vandaag en wat betekent ‘het volk leren lezen’? de kerkraad en kunstenaars die deelnemen aan Kunst in zwalm lezen luidop ‘protest’ voor op de weide van pKp, on stage (nancy, mona en floor)













filmstills mattijs driessen